Chefpack

Jorrit Schuurman

24 Uur Met: Haus Tirol

Werken in Oostenrijk

Je zou denken beter kan het niet, werken in Oostenrijk en elke dag de piste op kunnen om te gaan skiën. Dat is was ook zo! Het beviel super goed om toch lekker te kunnen koken en verder nog genoeg tijd over te hebben om te skiën.

Haus Tirol ligt in Brixen im Thale. Vlakbij de bekende plaatsen Westendorf en Kirchberg. Het is een kleinschalig pension wat wordt gerund door de Nederlanders Marco en Emiek. Er zijn 35 bedden en door het kleinschalige heb je veel contact met de gasten die ook merendeels Nederlands zijn. In de winter wordt er alleen half pension aangeboden en ’s avonds was ik verantwoordelijk voor een vast 3 gangen menu voor alle gasten waarbij ze de keuze hadden tussen vlees of vis bij het hoofdgerecht. Ze werken in de winter met seizoensarbeiders ook Nederlanders en naast mij waren er nog 3 algemeen medewerkers die onder andere de kamers schoonmaakten en achter de bar stonden.

December:
Een week nadat ik terugkwam uit Indonesië ging ik op 7 december met m’n vader naar Oostenrijk toe. De eerste dagen waren er nog geen gasten heb ik nog heerlijk kunnen skiën met m’n vader op de kunstsneeuw die er al lag. Een paar dagen later kwamen de andere collega’s ook. In de eerste weken van december was het nog niet heel druk dus hadden we nog tijd om in te werken en alles klaar te maken voor de kerstvakantie. Vanaf die week zat het constant vol tot en met eind maart. Die weken waren de piste’s echt super! Het was nog heel rustig in het gebied en best wel koud waardoor de piste’s erg goed bleven. De eerste week van de kerstvakantie was best wel druk in het gebied maar in het hotel was het wel gezellig. Er waren veel vaste gasten en vrienden en familie van Marco en Emiek.

Januari:
Oud en nieuw was ook erg gezellig met veel bekende en leuk feestje in het dorp met Maarten (collega). De eerste dagen van het jaar had de sneeuw behoorlijk te lijden door de temperaturen en de drukte in het gebied. Maar gelukkig kwam daar vlak daarna een mooie laag bij. Januari was echt de beste maand van het seizoen! Wel een koude maand met temperaturen tot -17 overdag. Nadat alle vakantie’s voorbij waren was het super rustig in het gebied. Skiën skiën en nog meer skiën! Ik had geluk dat ik altijd pas om 15.00 uur hoefde te beginnen met werken en dus daarvoor alle tijd had om de vers geprepareerde piste’s te pakken. Ondanks de kou scheen de zon wel bijna elke dag dus naast het werken en skiën was er ook nog tijd om op de piste in ligstoeltje te liggen met een radlertje. De laatste dagen van januari zijn m’n moeder en zus ook nog langs geweest en hebben we nog een paar dagen samen geskied.

Februari:
In deze maand stonden natuurlijk de 2 weken carnaval’s vakantie centraal. De eerste weken ook nog heerlijk kunnen skiën met af en toe een laagje van 5 of 10 centimeter verse sneeuw. De carnaval’s vakantie de week waarbij het gebied overspoeld wordt met Nederlanders. Ook wel weer gezellig, want dan zitten er ook weer veel vaste gasten en bekende in het hotel waar we mee gingen skiën. Doordat er zoveel volk op de piste’s is moet je ogen aan alle kant hebben om op te letten. De sneeuw heeft wel te lijden in deze weken. Al vroeg veel boekels en rond het middaguur pap sneeuw. Gelukkig had ik de luxe dat ik er 4 maanden zat en kon kiezen wanneer ik ging skiën. De tweede week was erg wisselend met een hele dag regen, daarna een dag verse sneeuw en aan het einde zonnig.

Maart:
De tijd vliegt en de drukste weken hebben we gehad. In maart waren er veel groepen die het hele hotel hadden afgehuurd en hoefden wij minder te werken. In het begin nog een mooi cadeautje, een verse laag sneeuw! Het was wel warm deze maand dus de verse sneeuw was snel weg. Maar goed het was nog super mooi weer dus genoeg tijd om in de zon te liggen ;). Langzaam kwamen er minder centimeters op de piste te liggen. Een paar dagen regen kwam het niet ten goede. Dus ik had een dagje naar Salzburg gepland. Helaas heeft het die dag ook de hele tijd geregend en kon ik de hele dag met de paraplu door de stad dwalen. Het was wel een mooie stad hoor maar als het zo grijs is is het toch minder leuk. Een week daarna nog een dag naar Innsbruck geweest en toen was het tegenover gestelde met zon, blauwe lucht en 21 graden. Heerlijk!

De laatste week in maart kwam m’n vader nog een paar dagen langs. De piste’s in Brixen waren hard en ijzig dus zijn we een dag naar de gletsjer in Kaprun geweest waar de sneeuw nog super was. Het hoogste punt daar lag ook op 3000 meter dus je had ook nog een mooi uitzicht over Tirol. Ook zijn we nog een dag in het gebied van Kirchberg/ Kitzbühel geweest. De ligt net iets hoger als Brixen. Hier was de sneeuw wel iets beter maar rond het middaguur werd het ook pap.

In de laatste dagen in Oostenrijk heb ik nog met Marco in een klein vliegtuigje boven Tirol gevlogen. Echt super mooi om boven alle bergtoppen te vliegen en je alle skigebieden best wel dicht bij elkaar ziet liggen en je eigenlijk zo naar Saalbach of Zell am See kan vliegen.

April:
Het zit erop! Het hotel en het gebied zijn dicht gegaan. Die 4 maanden zijn voorbij gevlogen! Maar echt een hartstikke mooie tijd gehad. Ik heb het zo naar m’n zin gehad dat ik aankomende winter weer terug ga naar Haus Tirol om er weer een seizoen te werken. Op 4 april ben ik weer met de trein terug naar Nederland gekomen. Tijd voor de volgende uitdaging!

Het enige plan dat ik had was om te gaan werken in Noorwegen. Dus ben ik in Oostenrijk al druk op zoek geweest naar seizoensbanen en heb ik op het een en ander gesolliciteerd. Door 1 bedrijf gelijk dezelfde middag al gebeld en hebben ze me de volgende dag een baan aangeboden. Vanaf 15 mei ga ik aan het werk als kok in een hotel in het plaatsje Flåm. Dat staat bekend vanwege de Flåmsbaan. Het steilste treintraject ter wereld dat door de fjorden heengaat en waar zo’n 900.000 toeristen en 150 cruiseschepen per jaar op af komen. Dus ik ben benieuwd welke uitdaging ik nu weer aanga!

4 weken in Indonesië!

Inmiddels al 2 weken in Oostenrijk en de laatste weken niet echt de tijd gehad om nog een verslag over Indonesië te schrijven maar hier alsnog een verhaal over de 4 weken die ik heb gereisd door Java, Bali en Lombok.

Op 1 november via Abu Dhabi in 20 uur naar Jakarta gevlogen. Jakarta heeft niet veel bezienswaardigheden en er zijn ook bijna geen toeristen. De volgende dag ben ik met een andere jongen het centrum in gegaan. We zijn naar een super grote moskee van 5 verdiepingen geweest en naar het nationaal momument. Hier had ik de eerste ervaring dat Indonesiërs met je op de foto willen, omdat je blank bent en voor hun heel lang. Best wel raar de eerste keer maar naar 100 keer wordt het ook wel irritant. Bij het nationaal monument was al een heel politiekamp opgezet met ME-achtige voertuigen en we vroegen ons al af waar het voor was. De volgende dag moest ik met de taxi naar het treinstation en toen kwam ik er al snel achter waarom er zoveel politie was. Er was een demonstratie tussen Moslims en Christenen gaande met 10000den mensen en daar stond ik dus tussen met de taxi. Niet echt een heel prettig gevoel maar uiteindelijk bij het station gekomen die afgezet was door de politie en waar de demonstranten niet mochten komen.

Met de trein ben ik naar Bandung gegaan. In het hostel en het centrum was niet veel te beleven en ik vroeg me af wat ik daar in godsnaam moest gaan doen. Toen kwam Michiel ook een Nederlander aan in het hostel en uiteindelijk heb ik 3 weken met hem samen gereisd tot aan Lombok. De volgende dag hebben we een scooter tour gedaan bij 2 locals achterop en zijn we naar een zwavelmeer, theeplantage’s en hot springs geweest.

Door naar de volgende plaats Yogyakarta. Hier komen veel toeristen vanwege de Borobudur. Dit is een tempel met allemaal pagodes en waar je een mooie zonsopkomst kan zien. Wij om 3 uur s’nachts op de scooter gestapt en 1,5 uur er naartoe gereden. Helaas was het te bewolkt voor een mooie zonsopkomst maar alsnog was de tempel erg mooi om te zien. Yogyakarta was een leuke plaats met heerlijk eten! Sowieso is Java een stuk goedkoper dan Bali maar we hebben hier echt zo lekker gegeten bij kraampjes langs de weg. Avondeten voor €5 euro met z’n tweeën is wel normaal.

We gaan door naar de vulkaan Bromo! De reis hier naartoe werden we niet heel vrolijk van. Eerst s’ochtends vanuit Yogyakarta 9 uur met de trein naar de plaats Probolinggo. Toen we hier op het station aankwamen ontmoetten we nog 6 andere Nederlanders. Mensen proberen je vaak iets te verkopen of op te lichten. Zo ook met de taxi die ons bij het busstation zou afzetten maar stopte bij een boekingsbureau en dus weer geld aan ons probeerde te verdienen. Dus liepen we verder in de regen naar het busstation en daar konden we de volgende bus niet vinden. Uiteindelijk kunnen vinden en na een iets wat beangstigend ritje kwamen we aan in de plaats om naar Bromo te lopen. Na een korte nacht in een smerig hotel om 3 uur s’ nachts opgestaan en hebben we bijna 2 uur een berg beklommen in de donker om boven de zonsopkomst te kijken op Bromo. Dit was het allemaal waard! Echt een super mooi uitzicht! Daarna zijn we weer naar beneden gelopen en naar de kraterrand geweest. Bijzonder om zo dicht bij een krater te staan waar allemaal rook uitkomt, geluid maakt en soms de grond voelt trillen. Voor ons gevoel hadden we al een hele dag erop zitten maar we zaten om 9 uur aan het ontbijt en daarna hebben we de bus terug gepakt naar het treinstation. Hier konden we nog de hele middag wachten en daarna nog 4 uur in de trein gezeten. S’avonds kwamen we aan bij de haven waar we de boot naar Bali pakten. We waren er al behoorlijk klaar mee maar toen moesten we op Bali nog 4 uur in de bus zitten naar Denpasar. Uiteindelijk waren we om 3 uur s’nachts bij het hotel. Ja 24 uur geleden stonden we nog op om Bromo te beklimmen.

Op Bali zijn we eerst naar de plaats Canggu geweest. We zijn nog steeds samen met 4 andere Nederlanders die we bij Bromo hebben leren kennen. Op zich niet heel veel te beleven hier maar wel lekker om even uit te rusten. Na een paar dagen zijn we naar het zuiden van Bali gegaan naar Padang Padang. Ook hier hebben we gerelaxed, op het strand gelegen en op de scooter rond gereden. Nadat de batterij weer was opgeladen zijn we naar het midden van Bali geweest naar Ubud. Een erg toeristische plaats maar wel erg leuk! Ook hier hebben we weer een scooter gehuurd en zijn we in de omgeving naar rijstvelden geweest hoe je ze op een ansichtkaart ook zou zien. Ondanks dat Bali erg toeristisch is kan je hier ook nog het platteland zien zoals op Java. We zijn nog naar een koffieplantage geweest waar we allemaal verschillende soorten koffie en thee hebben geproefd en waar ze een mooie tuin hadden waar allemaal specerijen zoals kaneel, peper, foelie en kruidnagel groeiden.

Bali is een erg mooi eiland maar het is erg verwesterd. We hebben het hier wel naar onze zin gehad maar je merkt overal dat het erg toeristisch en druk is. We zijn er een week geweest en dat was wel genoeg. Door naar een eilandengroep om meer op het strand te liggen. Vlakbij Lombok liggen 3 eilanden ook wel de Gili’s genoemd.

Eerst zijn we 2 dagen op Gili T geweest. Dit is het eiland waar het meeste te doen is. We hebben gesnorkeld, op het strand gelegen en s’avonds nog uit geweest. Ja het klopt we hadden het hier weer erg zwaar. Ook zijn we nog op het andere eiland Gili Air geweest. Het is hier een stuk rustiger dan op Gili T. We zijn hier met een bootje rondom de 3 eilanden gevaren en hebben we op verschillende gesnorkeld. Veel zeeschildpadden, gekleurder visjes en koraal gezien. Het meeste koraal is hier wel verbleekt of dood, erg zonde. We hebben ons prima vermaakt op de Gili’s!

Op naar het laatste eiland, Lombok! Michiel had nog andere plannen dus hier zijn we opgesplitst. Ik ben eerst naar het noorden van Lombok geweest maar niet de bekende vulkaan Gunung Rinjani beklommen. Door wat darm probleempjes heb ik eerst 3 dagen rustig aan gedaan. In die dagen nog wel op de scooter het westen verkend. De plaats Kuta in het zuiden komen de meeste toeristen maar nog steeds niet zoveel dan op Bali. Ik had nog wat dagen over dus ik heb hier een week gezeten wat op zich geen straf is hoor. Je hebt in de omgeving veel mooie stranden en ik ben nog een dag met de scooter naar het midden van Lombok gereden. Hier zien ze niet veel toeristen en iedereen kijkt je aan en zwaait naar je als je langs komt rijden. Het platteland, de rijstvelden en de oude dorpjes waren echt heel mooi om te zien!

Ook heb ik nog 2 dagen gesurfd. De eerste les heb ik genomen met een Nederlands koppel die ik bij de Bromo vulkaan had ontmoet. Het was een beginners les en het was met kleine golfjes bij het strand. Dit ging nog allemaal prima en ik kon goed blijven staan op het board. Door deze goeie moed wilde ik een paar dagen later nog wel voor een tweede les gaan. Dat kon maar dan moest ik wel voor de level 2 gaan. Dit was niet meer met kleine golfjes vanaf het strand. We vaarden met een bootje een baai in en hier was het ook iets dieper dus. Toen zag ik de golven en dacht ik dusss hier moet ik op surfen haha. De golven waren een stuk groter dan bij de vorige les. Het staan ging best wel goed en het gaf wel een kick om daar te surfen maar ze waren toch iets te groot. Elke keer als je viel werd je weer een heel stuk met die golf meegesleurd en moest je er weer proberen uit te komen. Dit was de laatste dag op Lombok. Op 30 november vloog ik s’ochtends eerst terug naar Jakarta. Daar ben ik nog even het centrum in geweest om te wachten op de volgende vlucht. S’avonds vloog ik weer via Abu Dhabi terug naar Amsterdam.

Net zoals bij de een spreekbeurt nog even de conclusie. Indonesië is echt een super mooi land met veel verschillende culturen en ik ben blij dat we ook nog op veel niet toeristische plekken zijn geweest. Het backpacken is totaal anders dan in Australië. Het is natuurlijk geen westers land en simpelweg een bus pakken kan soms al lastig zijn doordat ze je niet begrijpen. Ik ben blij dat ik op het begin Michiel heb leren kennen, omdat het op veel plekken een stuk makkelijker is om met iemand samen te reizen. Door Indonesië ben ik wel nieuwsgieriger geworden naar andere Aziatische landen. Wie weet…

De stand van zaken

Na de laatste blog vanuit Australië heb ik eigenlijk niks meer geschreven dus hier een kleine samenvatting over de laatste weken. In de laatste blog zat ik op het vliegveld in Sydney te wachten op mijn vlucht naar Bangkok.Ik had 2 vluchten van in totaal 15 uur naar Bangkok. Vanaf het vliegveld moest ik nog 6 uur met een busje naar het eiland Koh Chang waar ik een week ben geweest.

Ik had mezelf getrakteerd op een eigen bungalow in de jungle. De eerste 2 dagen ik heb alleen maar regen gehad en de andere dagen mooi weer met soms een tropisch buitje. Ik heb de hele week op een scootertje rond gereden en het eiland verkent. Eerst was ik best een beetje sceptisch over Azië maar na de eerste dagen was ik al helemaal overtuigd. Na een week op Koh Chang ben ik terug gegaan naar Bangkok. De paar steekwoorden over Bangkok zijn mooi, WARM, druk en overal een grote gekte. Je moet het zien om er echt een idee bij te krijgen. De terugvlucht vertrok met wat vertraging pas om 3 uur s’nachts en ik moest nog 12,5 uur. Echt super toevallig dat ik met 2 groepsgenoten van de eerste week in Australië in het vliegtuig zat.

Toen kwam het moment dat ik door de deuren op Schiphol moest waar het hele ontvangstcomité op me stond te wachten. Eerlijk gezegd was ik best een beetje zenuwachtig maar het was echt super leuk om iedereen weer te zien. Mooi moment!

De eerste dagen in Nederland waren best wel wennen. Aan de ene kant mistte ik gelijk het leventje wat ik het afgelopen jaar had maar aan de andere kant was het ook weer heel leuk om gewoon thuis te zijn en iedereen weer te zien. Het voelt alsof je ineens weer in de sneltrein in Nederland stapt. Maar goed, het went ook weer heel snel. Ik wist dat ik maar 3 weken in Nederland zou zijn dus ik had nog genoeg te doen. Voor ik het wist zat ik alweer in dat ritme.

De plannen voor de komende maanden! Ter voorbereiding op het winterseizoen dat ik ga werken in een pension in het plaatsje Brixen im Thale in Oostenrijk als kok ga ik vandaag voor 3 weken al naartoe om kennis te maken, menu’s maken voor het seizoen en nog wat andere dingetjes. Begin december ga ik terug voor 4 maanden om het gehele winterseizoen te draaien. Mega veel zin om weer te koken, skiën en werken!

Maarrrr.. de maand november had ik nog niks te doen. Ik had een paar opties openstaan. Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en 2 weken geleden een ticket geboekt naar Indonesië. Ik ga een maand backpacken op Java, Bali en Lombok. Hoe doet ie dat toch allemaal, tja nu ben ik nog jong ;).

Deel 2 van de roadtrip!

Hierbij deel 2 van onze roadtrip. In de vorige blog kwamen we net uit Darwin.

Week 4:
Vanuit Darwin zijn we naar Kakadu national park gereden. Onderweg hebben we nog een boottocht gedaan om krokodillen te zien. En ja die hebben we gezien op een meter afstand van de boot. De grootste die daar zat was 6,2 meter! Met een stuk vlees aan een hengel lokken ze die beesten een beetje uit zodat je de spectaculaire croc jumping foto hebt. Gaaf om te zien! In Kakadu hebben we veel verschillende soorten aboriginal art gezien. Dat zijn van die tekeningen op rotsen en sommige waren wel 20000 jaar oud! Zoals in elk park hebben we hier ook een paar hikes gedaan. Ons volgende doel was Alice Springs met nog een paar kleine tussenstops. We zijn bijvoorbeeld naar natuurlijke hot springs geweest. Een kraak heldere rivier van 34 graden waar je lekker kan chillen. Een kroeg/roadhouse die helemaal vol hing met oude nummerplaten, bh’s, bankpasjes en andere random zooi. Daarna kwamen de Devils Marbles. Als het geen toeristische attractie was dan waren we er waarschijnlijk gewoon langs gereden en gedacht hee die stenen daar zien er ook raar uit en dat zou het dan wel zijn. Het komt er op neer dat het een bult stenen is die perfect rond zijn of op andere stenen staan. Het verhaal van de aboriginals is dat zij denken dat het versteende slangeneieren zijn van een bepaalde god.

Week 5:
We zijn aangekomen in Alice Springs en hebben gekampeerd net buiten het centrum maar toen. De auto wilde niet meer starten. We waren net van plan om richting Uluru te gaan. De wegenwacht gebeld en die concludeerde dat de auto wel weggesleept moest worden. Het was op donderdag gebeurd en de monteur had maandag pas tijd om er naar te kijken. Dusja we zaten vast in Alice Springs voor een weekend zonder auto. Gelukkig hebben we de wegenwacht en die dekt ook accommodatie. Uiteindelijk hebben we 4 dagen in een stacaravan op een camping gezeten haha. Wat een luxe ineens! Eigenlijk hebben we helemaal niks gedaan. We hebben geprobeerd om een wilde zaterdagavond te gaan hebben maar er was niet veel te beleven. Die maandag was de auto gelukkig weer gemaakt en zijn we doorgereden naar Uluru. Eerst zijn we naar Kata Tjuta geweest, dit ligt vlakbij de beroemde rots. Tijdens de zonsondergang stonden we klaar bij Ayers Rock om de rots elke keer van kleur zien te veranderen. Zoals je verwacht we waren niet de enige haha, man wat een volk daar. Het was wel erg mooi om zoiets iconisch in het echt te zien. Om het rondje compleet te maken zijn we doorgereden naar Kings Canyon. Hier hebben we een hike helemaal over de bovenkant van de klif gemaakt. Het leek wel een beetje op een gorge zoals ik eerder heb uitgelegd maar toch weer anders. Onze laatste stop voordat we terug naar Alice Springs zouden gaan was de West Mc Donnell ranges.

Nu nog even een ander verhaal. In Kakadu national park zijn we onze voorste nummerplaat verloren op een dirtroad. Kartonnetje voorop geplakt en dan zouden we in Alice Springs nieuwe aanvragen. Het was allemaal toch wat gecompliceerder. De eerste keer had ik een formulier en geld opgestuurd maar dat was niet genoeg. Een paar dagen later werd ik gebeld dat ze ook de andere nummerplaat ook nodig hadden. Dus toen moesten we zonder kentekens gaan rijden. Toen hebben we een politierapport laten maken maar je rijdt nog steeds illegaal rond. Toen zijn we dus die dagen naar Uluru geweest maar toen we terug waren, waren ze er nog steeds niet en hebben we ze naar Cairns moeten laten sturen.

Week 6:
Er komt nog een klein vervolg over de nummerplaten. We hadden onze laatste grote rit voor de boeg waar onderweg niet veel te zien is. Het was nog 2400 km naar Cairns. We hebben er 3 dagen over gedaan. Dus we moesten ook die 2400 km zonder nummerplaten rijden. Onderweg kwamen we een politie auto in tegengestelde richting tegen en op een gegeven moment reed hij achter ons. Oke nu worden we aan de kant gezet dachten en toen ging ie ook nog inhalen maar hij reed gewoon door. We snapten er niks van!

Aangekomen op onze eindbestemming Cairns! Het belangrijkste was om de auto te verkopen. Maar we hadden nog steeds geen kentekenplaten. De eerste week hebben we op een camping gestaan net buiten het centrum en hebben we de auto niet meer gebruikt tot dat we de nummerplaten hadden. Na het weekend hadden we s’ochtends de nummerplaten, s’middags een kijker en een uurtje daarna belde hij al en toen was ie verkocht! Dat was wel een last van m’n schouders aangezien ik op vrijdag al zou vliegen. Verder zijn we in Cairns nog een keer wezen stappen, naar het strand, doelloos rondgelopen in het winkelcentrum en zijn we naar Fitzroy Island geweest. Dat was wel erg leuk! Met een mega snelle speedboot waren we binnen 25 minuten op een eiland net van de kust. Eerst hebben we een hike gedaan naar de top en s’middags hebben we gesnorkeld. Stranden met wit zand en prachtig blauw water.

Gisteren hebben we nog een feestje gehad van het hostel en tevens mijn afscheidsfeestje en ja toen zat het erop. Het einde van ons roadtrip avontuur maar ook van mijn tijd hier in Australië. Het was echt zo’n raar besef om na een jaar weer naar een ander land te gaan. Ik laat het zeer emotionele verhaal hoe jammer ik het vind even achterwegen ;).

Gisterochtend ben ik eerst vanaf Cairns naar Sydney gevlogen. Ik kwam in een lichte shock toen het 15 graden was in Sydney, Tijdens de roadtrip hebben we echt alleen maar mooi weer gehad en temperaturen rond de 30 graden. S’avonds de tweede vlucht van Sydney naar Taipei. Momenteel zit ik op het vliegveld in Tapei te wachten op m’n volgende vlucht naar Bangkok. Dan heb ik nog een dag reizen te gaan. Eerst 7 uur met de bus en dan nog een klein stukje met de ferry naar Koh Chang. Een eiland in het oosten van Thailand vlakbij de grens met Cambodja. Hier ga ik een weekje vertoeven in een bungalow aan het strand haha. De laatste 3 dagen in Thailand ben ik nog in Bangkok.

De eerste 3 weken Perth – Darwin

Begin juli was ik terug in Perth. Het doel was om een auto te gaan kopen. Gelijk op de dag dat ik aankwam ben ik bij een auto gaan kijken en het was gelijk raak. Het weekend zat ertussen dus de overdracht zouden we op maandag gaan doen. Maandagavond was ik dus al eigenaar van een auto! Het is een Mitsubishi Changeller 4wd met alle campingspullen erbij. De jongen waar ik de auto van gekocht heb heeft een bed in de auto gebouwd en alle benodigdheden om te kamperen zitten er al bij.

Woensdag Geert Jan opgepikt van het vliegveld en het avontuur kon beginnen! Op de eerste camping vielen we gelijk met onze neus in de boter. Het was nog vrij koud in Perth en de camping had een verwarmde jacuzzi! De dag erna hebben we een voorraad blikvoer, rijst, pasta en dergelijke ingeslagen en toen waren we klaar om te gaan!

Week 1:

De eerste stop was The Pinnacle Dessert. Een gele woestijn met heel veel pinnacles. Dit zijn soort van puntige rotsen van ongveer een meter hoog. Erg leuk gezicht om te zien. De volgende dag hebben we de 4 wheel drive van de auto getest op een gave weg die leidde naar een grot waar je doorheen kon lopen.

Toen hebben we onze onstuimigste nacht tot nu toe gehad. We stonden net achter de duinen te kamperen als enige en toen begon het te regenen en onweren terwijl we nog moesten koken. We hebben onder een zeiltje gekookt maar het waaide ook keihard dus dat waaide natuurlijk elke keer weg. Nadat onderhand alles al nat was snel in de auto gooien en maar in bed gaan liggen. De hele nacht heeft het nog heel hard gewaaid, geregend en geonweerd.
Dit waren pas de eerste dagen. We doen elke dag zoveel dus ik zou proberen om het een beetje kort te houden over wat nog komen gaat. We zijn naar een Kalbarri National park geweest maar door de regen waren wat wegen afgesloten waardoor we niet alles konden zien. Doorgereden naar de volgende highlight, Monkey Mia. Dit wijkt een stuk af van de route doordat het aan het einde van een baai ligt. Deze plaats staat bekend om de dolfijnen en die hebben we inderdaad ook gezien. Verder omhoog naar de volgende plaats, Coral Bay en Exmouth. Dit was de eerste plaats waar het boven de 25 graden was. We hebben gesnorkeld vanaf het strand en het was echt heel mooi! Het water was heel helder en veel koraal en visjes. Verder hebben we van de zon genoten op het strand en zijn we via een 4wd track een canyon ingereden. In week 1 hebben we dus van Perth naar Exmouth gereden.

Week 2:

Vanaf Exmouth moesten we eerst weer de baai uit en zijn we het binnenland ingereden naar Karijini National park. Toen was het 14 juli, mijn verjaardag! Voor ontbijt heeft Geert Jan pannenkoeken gebakken en daarna hebben we een berg van 1235 meter beklommen. In de middag hebben we verschillende gorges bezocht. Dit zul je later nog wel vaker teruglezen dus ik zal even vertellen wat het is. Een gorge is een mega rotsspleet of soort van vallei waar je doorheen kan lopen en vaak ook water is waar je kan zwemmen. We hebben een paar wandelroutes gedaan door de gorges en we hebben gezwommen aan het einde van een gorge. Deze avond sliepen we net buiten het park ergens langs de weg in de bush. Ineens hoorden we allemaal koeien en bleek dus dat we in een groot weiland stonden haha. De weilanden zijn hier zo mega groot dat het heel normaal is dat de snelweg er doorheen loopt. We hadden weer een rijdag van 800 km. Eerst richting Port Hedland en toen zijn we 160 km voor Broome gestopt. De volgende dag nog een klein stukje rijden en toen waren we in Broome. Een redelijk grote plaats waar we een paar dagen bleven. De eerste dag hebben we vooral op het strand gelegen en afgesloten met biertjes en een zonsondergang op het strand. Die avond stonden we op een camping a.k.a hippie kamp. Na weer wat boodschappen we hebben ingeslagen hebben we een gereden over 4wd track om vervolgens weer op het strand te chillen. Wederom hadden we weer een super mooie campingplek vlak aan het strand. De meeste kampeerplekken zijn geen campings ofzo maar we gebruiken een app waar alle betaalde en gratis kampeerplekken in staan en de gratis plekken leiden je vaak naar de mooiste en ook afgelegen plekken waar je zelfvoorzienend moet zijn. Geert Jan moest de ochtend erna nog naar de tandarts en toen zijn we verder gereden naar Derby. Hier begint iets wat hoog op m’n lijstje stond om te doen aan de westkust.

Week 3:

De Gibb River road! Een dirtroad (of ook wel zandweg genoemd) van 660 km dwars door een prachtig natuurgebied. Deze weg kan je alleen rijden met een 4 wheel drive auto vanwege de weg die soms erg slecht is en soms moet je rivieren oversteken met de auto wat erg gaaf is. Het zijn vooral gorges waar je doorheen kan hiken. We hebben er ongeveer 8 bezocht en elke gorge is toch weer heel anders. Mooie uitdagende hikes met als beloning om op het einde te kunnen zwemmen. Het was elke dag boven de 30 graden dus het hebben ook regelmatig bij watervallen en meertjes gechillt. We hebben er 5 dagen over gedaan en het was echt een van de hightlights tot nu toe van Australië.

Na een klein rantsoen hebben we weer ingeslagen en onszelf verwend met een stokbrood, kaas, hotdogs en een muffin (we hebben geen koelkast). Dat smaakte weer zeer goed! We zijn verder gereden naar het noorden, hebben ongeveer nog bij een waterval gehiket en gezwommen en zijn daarna doorgegaan naar Litchfield National Park, dit ligt ongeveer 100 km onder Darwin. Hier hebben we ook weer diverse hikes gedaan en gezwommen bij watervallen. Inderdaad erg veel natuur maar elk gebied is zo anders en door het mooie weer is het heerllijk om de hele dag buiten te zijn. Op naar de ‘’grote’’ stad! We zijn aangekomen in Darwin, inmiddels 6500 km op de teller vanaf Perth. We hebben een beetje door de stad gelopen, hebben onszelf getrakteerd op pizza, een uur door een winkel met opruiming gelopen in een winkelcentrum haha en s’avonds zijn we nog naar een markt geweest met lekker eten. Een kort bezoek aan Darwin maar de campings zitten allemaal ver buiten het centrum en zijn ook nog duur.

Dit waren de eerste 3 weken! We hebben nog 3 weken te gaan en gaan nu richting Alice Springs. Dit is ongeveer 2000 km richting het zuiden. Vanuit daar weer 3000 km richting de oostkust naar Cairns. Dus nog aardig wat kilometers te gaan maar we gaan nog veel leuke dingen doen!

De roadtrip en een nieuwe baan!

Mijn tijd bij BP Norseman zit erop! Het is weer tijd om verder te gaan. Je zou denken hoe leuk kan het zijn om bij een BP in de outback te werken maar ik heb echt een top tijd gehad! Dit komt grotendeels door de leuke groep backpackers die we hadden.

Een leven zonder zorgen zal ik maar zeggen. Die zorgen die je had waren of je moest werken en of het bier koud stond. Mijn week wisselde af met 2 verschillende shifts. De ochtenddienst van 5am tot 1pm of van 1pm tot 9pm. Elke vrijdagmiddag gingen we een drankje doen in het zonnetje bij de zoutvlaktes, ook wel salty Friday. Dan hadden we ook nog Sunday funday, het hoogtepunt van de week. Bijna niemand hoefde op maandagochtend te werken dus op zondagavond hadden we meestal een feestje met z’n allen inclusief karaoke. Ondanks dat jullie de indruk krijgen dat we alleen maar aan het drinken waren deden we ook nog sportief. Als we de middag vrij waren gingen we hiken rondom Norseman. Bijvoorbeeld naar de mijnschafttorens of we maakten onze eigen route door de bush.

Helaas moesten we de laatste weken salty Friday cancellen, want het werd iets te koud. Ja de winter brak ook aan in Norseman. De laatste weken was het overdag tussen de 10 en 20 graden en s’nachts was het wel rond het vriespunt.

Het werk zelf was prima. Eigenlijk was het nooit heel druk en het was geen hogere wiskunde. Ik stond alleen in de keuken en had veel vrijheid in wat ik maakte. Ik zou niet jaren bacon, hamburgers en friet willen bakken maar voor deze periode was het prima. Je kon het niet hard werken noemen dus het was makkelijk geld verdienen.

De weken zijn echt omgevlogen! Ik kijk oprecht met een goed gevoel terug op de tijd bij BP. Tijd om een nieuw hoofdstuk te starten.

Momenteel zit ik in de trein terug naar Perth. Ik wil gelijk in de komende dagen een auto gaan kopen voor onze roadtrip. Geert-Jan m’n collega uit Norseman komt op 6 juli terug in Perth en dan willen we gelijk vertrekken aangezien ik nog maar 2 maanden in Australië heb. Het plan is om van Perth naar Darwin, Darwin naar Alice Springs en dan naar Cairns te rijden. Eerst nog een auto zien te kopen maar echt mega veel zin in deze dikke trip! Het is een groot verschil met de oostkust aangezien het daar heel toeristisch en veel bebouwing is. Nu zullen we veel gaan rijden op eindeloze wegen, kamperen en het ‘’echte’’ Australië gaan zien.

In Norseman heb ik ook niet stil gezeten, want ik ben begonnen met solliciteren voor werk na mijn tijd in Australië. Ik had al een tijdje in m’n hoofd om een seizoen in een skigebied te gaan werken. Ik heb gesolliciteerd bij een hotel in Oostenrijk en na 2 gesprekken via Facetime ben ik al aangenomen. Ik heb zelfs al een contract getekend. Ja ik ben de komende winter dus in Oostenrijk te vinden! De details over de baan zal ik later nog wel een keer vertellen maar ik heb buiten werktijd meer dan genoeg tijd om te skiën. Op 7 september kom ik terug in Nederland en op 28 september ga ik al voor 3 weken naar Oostenrijk. Dan kom ik op 20 oktober weer terug naar Nederland en heb tot begin december nog niets. Vanaf begin december ben ik 4 maanden in Oostenrijk. Ik ben nu niet aan de andere kant van de wereld dus als jullie interesse hebben mogen jullie altijd langskomen. Het voelt zo lekker om zoveel leuke dingen in het verschiet te hebben!
Je zal het de komende dagen op Facebook zien als ik een auto heb gekocht en anders zal ik het volgende week vertellen als we met de roadtrip zijn begonnen. Heerlijk om zoveel goed nieuws te brengen!

BP MEDERWERKER

In het vorige verslag eindigde ik dat ik in het vliegtuig van Brisbane naar Adelaide zat. Ik ben een week in Adelaide geweest en heb voornamelijk naar werk gezocht. Mijn voorkeur ging uit naar een baantje wat geld om je tweede visum te halen maar na een tijdje was ik het zoeken wel zat en kwam dit op m’n pad. Een roadhouse in Western Australia. Na 2 telefoontjes was alles geregeld ben ik deze kant op gegaan. Na een vlucht van Adelaide naar Perth, een treinreis van 10 uur naar Kalgoorlie en toen nog 2 uur met de bus was ik er!

(aangezien ik hier meer dan genoeg tijd heb hier zal ik even vertellen over deze bruisende town)

NORSEMAN the place to be! Een een oud goudmijn plaatsje met 500 inwoners ofzo. Het klopt het is in the middle of no where maar een belangrijk punt voor auto’s. Hier komen wegen uit meerdere richtingen samen. Bijvoorbeeld als je vanuit het oosten richting Perth rijdt kom je hierlangs. Klinkt niet heel interessant maar we hebben het wel over afstanden van een paar duizend kilometer wat mensen afleggen. Eergisteren vertelde nog een familie dat ze van Brisbane naar Perth rijden, dit is 4300 km! Maar ook de vele trucks die hier komen. De truckies(vrachtwagenchauffeurs) rijden 17 uur met een half uurtje pauze tussendoor. Dit zijn niet de uitzonderingen, dit is gewoon normaal!!

In de sollicitatie stond roadhouse maar eigenlijk is het gewoon een groot BP tankstation met restaurant en een motel aan de achterkant. Het komt er op neer dat ik dus gewoon kok ben bij een BP, ik vind het zelf wel grappig. Inmiddels werk ik hier alweer een maand en het bevalt nog steeds goed. Het beste is dat het allemaal zo relaxt is. Meestal ben je niet heel druk en je hoeft niet na te denken tijdens het werk. Doe gewoon de dingen die je moet doen en chill. Ik heb 2 verschillende shifts. De één is van 05.00 tot 13.00 en de andere is van 13.00 tot 21.30. In de ochtend is er nog wel een hulp kok maar die heeft haar eigen werkzaamheden en voor de rest sta je altijd alleen in de keuken. De hoofdtaak is het vullen van de bain marie in het restaurant en het maken van bestellingen. Een bain marie is zo’n glazen warmhoudkast.

De ochtenden beginnen altijd hetzelfde. Om 04.30 de wekker, half slapend naar werk lopen. Beginnen met tosti’s bakken, saucijzenbroodjes en pie’s afbakken, brekkie wraps maken, gevulde croissants, quiche maken en dat soort gein. Bacon, bacon en nog meer bacon. Gewoon heel veel bacon haha. Vanaf 5 uur s’ochtends sta je gewoon met je hoofd boven een grill waar bijna constant bacon op ligt. Hamburgers, friet, steak sandwich om 8 uur s’ochtends allemaal part of the job. Ik vind het zelf nog steeds komisch dat ik dit doe maarja boeie, het verdiend goed en daar doe ik het voor!

Ik betaal een klein beetje voor eten en accommodatie. Daarvan kan ik bij de BP eten en heb ik een eigen motel kamer. Momenteel heb ik zelfs een heel huis voor mezelf, omdat ze de kamer aan het renoveren zijn. Zo slecht heb ik het dus niet. Er zitten hier nog 3 andere backpackers. Dit is puur toeval maar we zitten hier met 4 Nederlandse backpackers in totaal haha. Dat verwacht je ook niet wanneer je naar de outback van Australië gaat. Het kan hier best wel saai zijn, omdat dat er gewoon niks te doen is maar met de andere jongens is het erg gezellig in onze vrije uren. Eén van de dingen die we doen op onze vrije dag is wandelen of oude mijnschacht torens beklimmen. Als het niet spannend is moet je het spannend maken. Verder kan naar de supermarkt gaan ook al een uitje zijn, ja er gebeurd hier echt weinig.
Ik wil hier rond 1 juli weggaan en weer verder reizen. De bedoeling is om nog een auto te kopen en van Perth naar Darwin te reizen (dit is de hele westkust) en dan vanaf Darwin richting Alice Springs te gaan. Dit is helemaal in het midden van Australië. Hier heb ik ongeveer 1,5 maand voor. Ook heb ik de definitieve data voor m’n terugvluchten. Op 26 augustus vlieg ik naar Thailand. Daar heb ik nog een korte vakantie van 10 dagen om uit te rusten van het afgelopen jaar 😉 en dan ben ik op 7 september terug in Nederland!

6 maanden in Aussie!

Inderdaad ik ben nu een half jaar Down Under! Dat betekent dat ik op de helft van mijn reis zit. Aan de ene kant heb ik nog niet het gevoel dat ik hier 6 maanden zit maar aan de andere kant heb ik al wel in die een way of life gecreëerd. Ik moet zeggen, dat bevalt me nog uitstekend.

Nadat ik de Jackaroo school had gedaan had ik een nummer van iemand gekregen die werk voor me had op een cattle station (boerderij met koeien). Het zou voor ongeveer een maand zijn. Het verdiende niet heel goed maar dat had ik er wel voor over alleen al voor de ervaring. Gelijk na het weekend kon ik beginnen. Het is een redelijk kleine farm met koeien voor de slacht, schapen en hij verbouwt hooi om te verkopen. Gelukkig was er nog een andere backpacker waar ik altijd mee samenwerkte. De eerste vier dagen dat ik daar begon moesten we de hele dag onkruid hakken in de paddocks (weilanden). Toen was ik er al snel klaar mee maarja toch maar hopen dat het wat beter zou worden. Op zich is daarna het werk wel afwisselender geworden maar niet echt super. Het was altijd maar afwachten en elke keer moest je vragen wat je kon doen. Dat je blij moest zijn als je de vrachtwagens mocht wassen. Al met al ik heb echt veel geleerd hoe het er aan toegaat op een farm maar het kon beter. Ik zou ook nog graag op een cattle station willen werken maar dan niet daar. Na 3 weken ging de andere backpacker weg en dat vond ik ook een mooi moment om ook te vertrekken.

Nu even een verhaal over de farm wat ik toch met jullie moet delen. De boer/baas is 66 en vorig jaar gescheiden. Zijn vrouw woont nog wel op het terrein maar dat is een paar km verderop. Toen kwam er vorig jaar een Aussie meisje van 22 daar om te werken. Misschien voelen jullie het al aankomen. Inderdaad ze kregen een relatie. Ja serieus! Maar het wordt nog gekker. Na een paar maanden is ze zwanger geworden van hem en nu hebben ze een baby van 3 maanden!!!! De eerste dagen hoorde ik alleen maar in m’n hoofd; hoe kan dit?! Ja hoor ik respecteer het en wat hun doen moeten ze zelf weten maar kom op, het is een vreemd verhaal.

Daarna ben ik terug gegaan naar Noosa, de plek waar ik gewerkt heb. Het weekend was zeer gezellig bij Jan en Leonard. Hun zaten bij mij in de groepsreis maar ik spreek ze nog dagelijks. Na het weekend bij Howie verbleven, m’n oude collega waar ik ook mee samen woonde. Echt heel leuk om weer terug te komen in Noosa en het blijft echt een mooie plek! Van de week hebben we nog wat leuke dingen gedaan en ik moest bedenken waar ik naartoe wilde om werk te zoeken.

Momenteel zit ik in het vliegtuig naar Adelaide vanaf Brisbane. Ik heb nog geen baan gevonden maar dat hoop ik van de week wel te vinden. Ja het klopt wel, het wordt iets normaler om het vliegtuig te pakken of lang in de bus te zitten. Maar nog steeds vind ik onderweg zijn nog steeds een van de leukste dingen van het reizen, omdat je elke keer weer wat nieuws tegemoet gaat. Oke, dat was weer de update van de afgelopen weken. Bedankt trouwens voor alle leuke reactie’s die ik heb gekregen over de Jackaroo school!

Cowboytje spelen en nieuwe job!

Afgelopen week ben ik naar een Jackaroo & Jillaroo school geweest. Een Jackaroo is eigenlijk een Australische cowboy. Dat klinkt wel heel wild west maar vanaf het eerste moment dat ik Tim de eigenaar zag moest ik gelijk denken aan zo’n typische cowboy uit een film. Samenvattend leer je de basisvaardigheden die gedaan moeten worden op een farm in Australië veelal te paard.

Het is een farm met paarden, schapen en koeien en die staan natuurlijk niet in zo’n perfect groen vierkant vak zoals in Nederland maar verspreid over heuvels kilometers van de farm af. We waren met z’n achten en sliepen in een grote schuur en buiten was er altijd een kampvuur waar we meestal zaten.

Dat jullie het even weten, ik had voor deze week nog nooit op een paard gezeten. Op de eerste dag kreeg je een paard toegewezen en kregen we instructies over het rijden. Daarna gingen we gelijk het veld in voor een rit. Was echt heel gaaf om dit voor de eerste keer te doen! S’avonds hebben in een swag geslapen bij het kampvuur. Een swag is een slaapzak van tentdoek met een matrasje erin waar je met je eigen slaapzak in gaat liggen. Dit was ook echt zoooo mooi! Je gaat slapen met een prachtige sterrenhemel en wordt wakker van de zonsondergang. Wauw!

De volgende dag gingen we onder andere oefenen met lasso werpen, met de zweep slaan en we moesten met de paarden de schapen naar de farm drijven en eenmaal tussen de hekken moesten we ze met de hand vangen wat erg hilarisch was en konden we nog een stukje een schaap scheren.

Om het verhaal niet te lang te maken zal ik nog even kort vertellen wat we nog meer hebben gedaan. We hebben hekken gerepareerd, onkruid geplukt, lasso competitie, spelletjes met de paarden, draven, galopperen en gezwommen met de paarden.

Het leukste vond ik om de koeien (Black Angus) terug naar de farm te drijven. Eerst ga je met de paarden het veld in om ze te zoeken en daarna drijf je ze door te schreeuwen en op te jagen met de paarden terug naar de farm. Ze werken alleen niet altijd mee of soms ontsnapt er eentje. Super cool om dat allemaal op een paard te doen. Tegenwoordig wordt dit op grotere farms vaak met quad’s, motoren of helikopters gedaan in plaats van paarden. Nadat we ze allemaal in de arena hadden gekregen moesten sommige kalveren getagt en gecastreerd worden. Dus moest je eerst met z’n tweeën vangen. Eén iemand aan die staart (zie briljante foto op Facebook) en de andere bij de kop waarna je het kalf in een soort houdgreep op de grond legt.

Sorry ik kan niet kort en samenvattend vertellen maar het was zo leuk! Het enige waar je je druk om hoefde te maken was of je een afwasshift had en voor de rest werd alles geregeld. Het was ver boven m’n verwachtingen. Ik ben nog geen gevorderd paardrijder maar ik had niet gedacht dat ik na 5 dagen al zoveel kon.

Nu heb ik nieuws vers van de pers. Ik heb een baan! Op een cattlestation dus op een soort gelijk iets als afgelopen week als station hand, farmhand, kok hoe je het maar wilt noemen. Het is in ieder geval voor een maand en dan zie ik wel verder. Het is 20 minuten rijden van Tamworth NSW, de plaats waar ik nu zit. Ik hoop al een aantal weken om een baan als dit te krijgen en het is eindelijk gelukt! Woehoe! Ik wilde bewust niet een baan in een restaurant als kok, omdat ik meer het Australische leven wil ervaren. Ja, eigenlijk had ik dit ook niet gedacht van mezelf maar toch hoe gaaf is dit?! Morgen ga ik beginnen. Ik zal volgende week vertellen hoe het bevalt en wat ik allemaal doe.

« Older posts

© 2017 Chefpack

Theme by Anders NorenUp ↑